Bugünsüzlük

çizgi film dudaklarımızda bir süre rumi sürgün

bir sürü coşkusuz, bir sürü bugünsüz, bir sürü tanıdık

hüzün vardı

herkes herkesin dul annesi

herkes herkesin şefkatli adres defteri, makyaj çantası

herkes herkesin üvey sevgilisiydi ortalıkta

herkes herkesin ironisi, istanbul hatırası!

telaştan olacak ağızsız bir kadınla öpüşürken korkmak

gibi bir geceydi, gündüzdü, öğleydi, vakitsizlikti ya da

o kadardı.

hüzün var mıydı?

sonra bir acı

bir tutku veya

bir mavi gençlikli iliklere değin evliya /yağmur!

katlanarak büyüyordu tümörlü çocukluklarımız.

ardından

bir hırs

kıpkırmızı oluveriyordu içimizde

hissederdidiz, belki hissizlik derdiniz

içimiz dışımız öncelikle altyazısız!

sığacak mıyız bu sahte tiyatro salonlarına

bu kremasız sinemalara-galerilere hepimiz

hepimiz binebilecek miyiz bir anda

bizi bekleyen örme asansörlere!

kaçımızı alacak bu kabartma otobüsler, trenler eskaza

ve yine kaçımız sıkış sıkış yatabiliriz ki

bizler için açmış bahar çiçeği mezarlarda!

kırk buçuk santigrad derece gözlerimizde

küçücük su damlacıkları koşuşuyor sağa sola

evet! hüzün vardı. anımsadım.

sürç-ü insan ettikse affola!