Kötü Şiirler

1.

Senin çağıltın evladım

sen denizi düşününce uğuldayan sokaklar

açık renk bir elbiseye yakışan alnın

sabah şehre henüz kamyonlar girerken

bir kadın kıvranışını hatırlayıp kuduran

ve zaten

bu terli, bu tozlanan bulutlar altında bile

saklı bir yerlerinde bir şeyler parıldatan

senin çağıltın.

Seni marifetli sanacaklardı

karşısında uçurumlar çağıldamayan herkes

seni marifetli sanacaklardı

kalbini

rehnedebilseydin eğer.

2.

Uçsuz bucaksız gözyaşları.

Dünyanın tımarlanmış ruhlara teslim edildiği günlere ait.

Uçsuz bucaksız gözyaşları.

Bir nehrin bir yüzyıla benzediği zamanlardan.

Yaşadıklarının hepsi göçmen kuşlara

bütün sevdiklerini

çocukların hepsine paylaştıran bir dostumun

gözlerini karartacak kadar

uçsuz bucaksız gözyaşları

3.

Bütün müsveddelerimi yırttım, göğsümün kıllarıyla

gövdemin kokusundan buharlaşıyor şiir.

Sana çok önceden, bir yaz sonu, bir parkta

sıkılmış yumruğumu ısırarak

buna benzer bir şeyler söylemiştim

milât yok

demiştim, milât yer almayacak hayatımızda.

İşte bütün müsveddelerimi yırttım

işte artık göğsümün kıllarıyla

gövdemin kokusundan buharlaşıyor şiir

işte onlar artık saçların kadar Boşnak

karşılıksız mektuplarım gibi yepyenidir.