Démangeaıson

Hayatsız kalmıştım. Birden Dürin

Chopin'in yedi mumaralı valsiyle

balkonda belirdi

cildi çürüyen İstanbul'un üstünden korkulu göz

sonbahar üstüne çöktü. Süsünden öldü şehir

hüznünden oldu. Bir de o gün Şevki bey

biraz çekil kardeşim demesin mi Chopin'e

ravii meçhul

ama inanmak serbest

ben kimseye yetim olduğumu

söylemedim üstelik vesayet altında falan değilim. Sadece

hayatsız kalmıştım. Büyüyünce geçti.