Bu Gönül

Bu gönül deriçesinde yine bir nur oldu peyda

Aklımı başımdan aldı beni kıldı delü şeyda

Temamet gönül cihanın o nurun şu'lesi tutdu

Yer ü gök tecelli doldu dağ u taş u ku u sahra

Ne ki var cemi eşya nikabın götürdü yüzden

Kamusunu gördüm ol Dost ma'şuk oldu her ca

Nereye kim bakar isem gözüm anı görür ancak

Görünen oldur hem gören kanı gelsün imdi bina

Ne vücud var,ne adem,ne zaman var,ne mekan

Ne piş ü pes,ne fevk u taht,ne yesar hod yümma

Kamu vahdet oldu kesret,götürüldü nur u zulmet

Dolu arş u ferş tamamet oldu anı görmez ama

Meğer Eşrefoğlu Rumi gene kendüden varuptur

Halka bir edna kalıptır pes anındur işbu gavga