Eşrefoğlu Rûmî Şiirleri

Cihanı hiçe satmaktır adı aşk Döküp varlığı gitmektir adı aşk Elinde sükkeri ayruğa sunup Ağuyu kendi yutmaktır adı aşk…

Anın aşkı gerek bana Gerekmez dünya ukbayı Ki aşktır maksudum ancak Kodum cümle temennayı…

Anın derdi ile daim yine bu yüreğim yane Kodu canımda aşk odun ezelden ta ebed yane Beşarettir bana yanmak yolunda baş u can vermek Bu bezirganlık özgedir erişmez sud u husrane…

Ekseriya geceleri uyumaz, Kâh tesbih çeker, kâh kılar namaz. İnsanları övmez ve kötülemez, Bu yaramaz yahut bu iyi demez.…

Arif ol kim bilesin esrarını Bu gözünle göresin envarını Heşt Bihişt'den fariğ ol can terkin ur Bunda bul yari bugün ko yarını…

Arife sorgıl eğer sorar isen bu haberi Sana arif verir ol senden içeru haberi Haberi ister isen kim vereler can ile sor Ki tene zahir olup gele belire eseri Eseri can ile gönle erişip eyledi mest…

Aşıklar iki cihanda nefs muradın almayalar Ağlayalar dün ü güni şad oluben gülmeyeler İlm ü amel terk ideler Dost ile ahdi berk ideler Yüz tutub Dost'a gideler aldanup da kalmayalar…

Aşk beni yağma kıluptur sen beni sorma bana Ben beni bulımazım nite haber verem sana Nuş ideliden ol harabat-ı muganın camını Aklım esrük canım esrük ne sorarsan sır ana Ol şarabı kim ben içtim farig-i peymaneyem…

Bilinirmiş sözünden, Aşk parlarmış yüzünden, Gitmezmiş yaş gözünden, Çeşme gibi akarmış.…

Aşk ile ol aşıkı Sıdk ile ol sıdıkı Mahbubudur Halıkı Sultan Abdülkadiri…

Aşk ile viran olan imaret ta ebed Hardır ol her dü cihan oldu selamet ta ebed Aşk ile aşka uyanlar göre ma'şuk yüzünü Nef ile nefse uyan oldu melamet ta ebed…

Aşkın gamın bile çekmeğe bana bir yar bulunmadı Avare olup yürürüm uş bir karar bulunmadı Düşdüm gamın denizine mevcileri aştı başımdan Heyhat ümidim gemisine bir kenar bulunmadı…

Aşkın odu ciğerimi Yaka geldi yaka gider Garip başım bu sevdayı Çeke geldi çeke gider…

Bana derdin gerek derdin Niderem mal ü ni'mayı Bana aşkın gerek aşkın Gerekmez özge gavgayı Yeter bu başta bu sevda…

Benim gibi yüzü kara, Gelmemiştir başka biri. Benim gibi büyük hata, Etmemiştir başka biri.…

Ben dervişim diyen kişi Gaye gönül verme sakın Canını aşk odu sanup Nefs oduna urma sakın…

Ben Dost hevasına düştüm Özge heva neme gerek Başımda Dost sevdası var Dahi sevda neme gerek…

Bencileyin yüzü kara Gelmemiştir hiç bir dahi Ben ettiğim yazukları İtmemiştir hiç bir dahi Daim işim nefs arzusu…

Halktan el etek çektim, Nice gözyaşları döktüm, Varıp çürük tohum ektim, Ne olacak benim hâlim?…

Benim işbı garib canım aceb düşdü bu sahraya yolunu Dost'a varmağa bunu edindi sermaye Meğer bu can bu sevdayı ezelden tuta geldiydi Yine ol Dost'a varmağa bunu edindi sermaye Bu sevda bir aceb sevda götürür başına gavga…

Benim şeyhim seni Hakk'a yetürür Nice müşkülleri onda bitirür Muhammed'in sancağına götürür Abdülkadir Sultan derler şeyhime Giderler gazaya çalarlar satır…

Sefa ister isen, terk et sefayı, Vefa ister isen, koy bi-vefayı. Muhabbet şerbetin bir zerre içir, Hastalanmış gönlün bulsun şifayı.…

Bir ben seni seven değil Cümle alemdir sevici Yüz bin ola her köşede Yoluna canlar verici…

Bu aşk düştü canımıza bahar eyledi kışımız Kaygu bulutların sürdü komadı hiç teşvişimiz Dilimizde ol dost adı canımızda ol dost dadı Gönlümüzü ol dost aldı unuttuk yad bilişimiz…

Cefanın, mihnetin, adıdır bu aşk. Zilletin, firkatin, adıdır bu aşk. Rahatı bırakıp, zorluğu alıp, Çilenin, hasretin, adıdır bu aşk.…

Bu dervişlik yoluna Sıdk ile gelen gelsin Hak'tan özge ne ki var Gönlünden silen gelsin…

Bu dünya bir ejderhadır bilesin Bu ejderhayı sen niçin sevesin? Bu dünya ağılı bir yılandır, Cefası çok, sefası da yalandır.…

Bu dünyaya verme gönül Dünya sana kalır değil Dünya seven dost katına Yüz ağiyle varır değil…

Bu gönül deriçesinde yine bir nur oldu peyda Aklımı başımdan aldı beni kıldı delü şeyda Temamet gönül cihanın o nurun şu'lesi tutdu Yer ü gök tecelli doldu dağ u taş u ku u sahra Ne ki var cemi eşya nikabın götürdü yüzden…

Bugün işbu yola merdane geldim Visali şem'ine pervane geldim Elime aşk çevkanını aldım Top edip başımı meydane geldim…