Erzurumlu Emrah Şiirleri

Gönül gurbet ele çıkma Ya gelinir ya gelinmez Her dilbere meyil verme Ya sevilir ya sevilmez…

Bunca zaman oldu ey kaşı siyah Oldu gül yüzüne hasret gözlerim Senden gayrisine eylemez nigah Günde görse yüz bin suret gözlerim…

Güzel sallanarak nerden gelirsin İşin nedir maslahatın sevdiğim Kaldır nikabını görem yüzünü Balaban bakışlı gözün sevdiğim…

Hayal hayal olmuş karşıki dağlar Muhannet gözlerin dolukmuş ağlar Esti sam yelleri bozuldu bağlar Onun için bende gam telaşı var Alim derdin alim bin telaşı var…

Hazân ile geçti gülşeni bustan Eyler dertli bülbül zâr garip garip Haraba yüz tuttu bezmi gülistan Ağla şimdengeru var garip garip.…

Hey ağalar bir sunanın elinden Aşk ile bu dertli sinem dağlıdır Leyl ü nehar hasretini çekerim Heman başım bir Leyla'ya bağlıdır…

Hey efendim evvel baştan Kuran min'di hece min'di İstersen aleme danış Gündüz min'di gece min'di…

İki kaşları karanın Ah elinden vah elinden Siyah perçem mâhparenin Dâd elinden vah elinden…

Bir vefasız muhabbetsiz yar için Çekmediğim derd ü hicran mı kaldı Sinem yarasını sarmadım ey dil Hokka-i alemde derman mı kaldı…

Visal-i cananı saldım gümandan Ne dildarım kaldı ne zarım kaldı Muhabbet riştesin kestim cihandan Ne ağyanm kaldı ne yarim kaldı…

Ne feryat edersin divane bülbül Senin bu feryadın gülşene kalsın Bu dünyada eremezsen murada Huzur-i mahşere divana kalsın…

Kerem kıl ey saki yüz verme bana Gönül o yüzlerden fariğdi gitti Sevda illetinden açma söz bana O illet bana bir nar idi gitti…

Hazân ile geçti gülşeni bustan Eyler dertli bülbül zâr garip garip Haraba yüz tuttu bezmi gülistan Ağla şimdengeru var garip garip.…

Hiyleye yüz tuttu asırda insan, Mürüvvet, merhamet, hürmet kalmadı. Fısk bir âlûde oldu âbidân, Cihânda bir temiz tıynet kalmadı.…

Âlim isen gel ol ilminde âmil, Tarîk-i Hak’tır bu billâh efendi. Sakın her dergâha sen olma sâil, Dergâh-ı Mevlâ’dır dergâh efendi.…

Dinliyelim dağ başında figanı Görelim ne söyler şu Leyla Leyla İkimiz de oturalım diz dize Biz de hu çekelim hu Leyla Leyla…

Zincir-i zülfünde şu garip gönlüm Ne yüz buldu ne kurtuldu ne çare Yar senin yoluna gülşen-i ömrüm Geçti gazellendi soldu ne çare…

Ne feryat edersin divane bülbül Senin bu feryadın gülşene kalsın Bu dünyada eremezsem murada Huzur-u mahşere divana kalsın…

Ne kaçarsın benden serv-i bülendim Ateş sakınır mı pervanesinden Bezm-i mahabbete benim efendim Mey esirgenir mi mestanesinden…

Ne vefasın gördüm bezm-i cihanın Kan ile pür olsun peymâneleri Ne lütfunu gördüm pîr-i mugânın Basma yıkılsın meyhaneleri…

Bu suz-i zulmetten divana gönül Neyleyim bir kerre azad olaydı Cevr ile yıkılan virane gönül Nail-i vasl olup abad olaydı…

Güzeller güzeli şahane dilber Seni terketmezem bin kan olsa da Ne mümkün sevdiğim vazgeçmem senden Cümle alem bana düşman olsa da…

Senden ayrılalı her gün her saat Düş olmuşum ah ü zare sevdiğim Bu cevri çekmeğe kalmadı takat Yandı gönül hicr-i nare sevdiğim…

Gül yüzünü görüp divane oldum Beni mahzun etti sevdan sevdiğim Cemalin şemsine pervane oldum Salarım kendimi nara sevdiğim…

Sevdiğim gurbette yeter yad oldum Gözlerim kan ağlar dilim dad eyler Küçücükken gözüm açıp gördüğüm Bana senden gayrı kim imdad eyler…

Surette Mevla'ya aşık olanlar Surette kakül-i Leyla'yı bilmez Arayıp dünyada Hakk'ı bulanlar Değil kim dünyayı ukbayı bilmez…

Suz-i hicranınla boyanmış gönül Bir katre lalinden içse kanar da Eğer yanmaz isen bu nar-ı aşka Şu ah u vahımdan kalbini yar da…

Şad ol deli gönül müjdeler olsun Gelecektir benim yarim bu gece Kesilsin kurbanlar yansın şem'alar Küll-i malım talan olsun bu gece…

Halep'ten gelmiştir dalı Öter bülbül gibi dili Yemen'den alınır teli Şeytan bunun neresinde…

Şimdengerü nazlı yare küskünüm Yıktı hatırımı barışmam gayrı Alem gelip bana rica ederse Çevirdim yüzümü görüşmem gayrı…