Erzurumlu Emrah Şiirleri

Ağalar gurbetten geldim Geldim ki nazanım gitmiş Sılam bana hor göründü Salınıp gezenim gitmiş…

Ağalar gurbetten geldim Geldim ki nazenin gitmiş Bir daha saz almam ele Salınıp gezenim gitmiş…

Aşk-ı ezeli aşıka ilham-ı Hüdadır Bir neş'e nümadır Tahkik-i gönül şehrine pür nuru ziyadır Minhacı Hüdadır…

Bad-ı saba selam söyle o yare Mübarek hatırı hoş mudur nedir Nideyim yitirdim bulamam çare Mestan ela gözler yaş mıdır nedir…

Bin kere nasihat eyledim sana, Gönül düşme dedim bu deryalara, Sen guş huşunu vermedin bana, Düşürdün başımı ne belalara.…

Ben beyan edeyim derd-i derunum Sen dinle ey şah-ı levendim benim Zülfünün telinden elim çekmezim Çekilse destinle kemendim benim…

Surette Mevla'ya aşık olanlar Surette kakül-i Leyla'yı bilmez Arayıp dünyada Hakk'ı bulanlar Değil kim dünyayı ukbayı bilmez…

Bir Tipiye Yakalandım Yaz Günü Vah Bana Bana Bana Nasıl İştir Anlamadım Ne Bilem Vah Benim Başıma Hey Kar Yağdı Saçıma…

Biz tarik-i aşkın âşıklarıyız Baş ü can vermişiz canan bizimdir Ne gamdan kaçarsın divane gönül Kâşane bizimdir mihmân bizimdir…

Bizim sahraların başı Duman duman pare şimdi Sevişmesi ne hoş olur Ayrılması yaman şimdi…

Bu bağı alemi geçirme böyle Bir körpe goncasız taze fidansız Hele ben görmedim gördüğün söyle Var mıdır bir aşk didesi kansız…

Bu göçü ordan göçürdüm O dağ olmaz bu dağ olsun Şeydâ, garip bülbül gibi O bağ olmaz bu bağ olsun…

Bu meral bakışın ey per-i suret Çok açtı bağrımda yara gözlerin Bilmem huri midir yoksa ki afet Yakar baktığını nara gözlerin gözlerin…

Bugün ben bir güzel gördüm Bakar cennet sarayından Kamaştı gözümün nuru Onun hüsn-ü cemalinden…

Şimden - gerü nazlı yare küskünüm Yıktı hatırımı barışmam gayrı Alem gelip bana rica ederse Çevirdim yüzümü görüşmem gayrı…

Bülbül olmuş gülistanı beklerim Geçti cahil ömrüm gülizâr deyu Azgındır yaralar kabul etmez em Ya kime varayım yaram sar deyu…

Çağrışır bülbüller gelmiyor bağban Hoyrat dost bağından gül aldı gitti Yüz bin mihnet çektim bir bağ bezettim Yari ben besledim el aldı gitti…

Dedim dilber didelerin ıslanmış Dedi çok ağladım sel yarasıdır Dedim dilber ak gerdanın dişlenmiş Dedi zülfüm değdi tel yarasıdır…

Dedim dilber sen de sevdakar mısın Dedi senden evvel nare ben yandım Dedim doğru söyle bana yar mısın Dedi sadık yarim gönülden andım…

Dedim: Dilber, sen de sevdakâr mısın? Dedi: Senden evvel nâra ben yandım. Dedim: Doğru söyle, bana yâr mısın? Dedi: Sadık yârim, gönülde andım.…

Dinleyelim dağ basında figanı Görelim ne demiş o Leylâ Leylâ İkimiz de oturalım diz dize Bir de hu çekelim hu Leylâ Leylâ…

Tutam yâr elinden tutam Çıkam dağlara dağlara Olam bir yaralı bülbül İnem bağlara bağlara…

Çağrışır bülbüller gelmiyor bağban Hoyrat dost bağından gül aldı gitti.. Yüz bin mihnet çektim bir bağ bezettim Yari ben besledim el aldı gitti..…

El çek tabib el çek yaram üstünden Sen benim derdime deva bilmezsin Sen nasıl tabibsin yoktur ilacın Yaram yürektedir sarabilmezsin…

Elâ gözlerini sevdiğim dilber Sen benim derdimden devâ bilmezsin Sen nasıl tabipsin yoktur ilâcın Yürekte yaramı sarabilmezsin…

Ey dil sana baki değil bu lane Geldiceğin aşyane (aşiyane) var yürü Bu dehr-i fenada düşme figane Bir fenasız gülsitane var yürü…

Felek çakmağını üstüme çaktı Beni bir onulmaz derde bıraktı Vücudum şehrini odlara yaktı Yandım ataşına su leyli leyli…

Sabahtan uğradım ben bir fidana Dedim mahmur musun, dedi ki yok yok Ak elleri boğum boğum kınalı Dedim bayram mıdır, dedi ki yok yok…

Gene bahar oldu, açıldı güller Bülbül-ü şeydalar bağlarda gezer. Bir saçı Leylâya meyil verenler Elbet Mecnun olur, dağlarda gezer.…

Gönül gitmek ister gurbet illere Velakin bizleri yar eğlendirir Ezelden mailiz gonca güllere Bülbül-i şeydayı zar eğlendirir…