Mutlu Orman

Mutluluğunuz geçici, süreksiz

Gümüş çatallarla, gümüş kaşıklarla

Sofranız dağılmış, sofranız sessiz

Uzakta bir deniz, gözlerinizden

Lacivert gözleri gelip geçer bir kadının

Gelip geçer kadın ile deniz

Beyaz eller alnınıza değip geçer

Uyuşur sinirleriniz, aşıksınız

Mutluluk mu? Aldanıyorsunuz

Sımsıkı tutuyor mu bu eller ellerinizi

Bırakıyor mu elleri ellerinizde kendini

Derinliğini bilmediğiniz denize

Devrilirken gıcılayarak bir ulu ağaç

Tutuyor bütün ağaçlar dallarıyla

Dayanıyorlar, bırakmıyorlar devrilmeye

Düşünün ormandaki mutluluğu

Gıcılayan ağacın sevincini düşünün

Onu tutan kolların gücünü düşünün

Bir de o küçük mutluluğu düşünün

Fincana işlenmiş çocuk oyunudur

Kahve içiyorsunuz akşamüstü

Sulanmış akşamsafalarına bakarak

Bir gök geçiyor gözlerinizin önünden

Tutsanız kırılıverir, yitiverir

Süreksiz, geçici

Bir de ormandaki göğü düşünün

Ağaçların dallarına çakılı