Karne

Ilım günleri gelirdi taraçalar

Uzatırdı mevsimölçerlerini

Tıkabasa yaprak arka pencere

İnsan iki kişiyi sevebilir mi?

Onunla aşkımız, o diyorum ona,

Bir kez söylenmiş ve istense de

Bir daha geri alınamaz

Kırıcı sözler gibiydi

Tartışıp dururduk yollarda

Hızla çevirirdi başını

Çiçek aşısı gibi bakardı

Seğirtir karşı kaldırıma

Ötekiyse nasıl incelikli

Türkçe sığmazdı ağzına

Bir ilçeyi sever gibi

Yürürdü odalarda

Parmakları her yana döner

Bir yetenek gibi gelişirdi

Dursuz duraksız güdülerime

Bir şeyler katardı düşüncemsi

Birinin ısırığı badem şekeri

İç kaslarıyla uçar biri

Yüz kez yırtılmıştır gömleğim

Doksan dokuz kez de dikildi

Kısacası o yıllarda ben

Hayatım karışık çantam gibi

İki kişiyi birden severdim

Karnemde sevinç bir aşk iki