Yüzlerin İnce Lifinde Korku

İlk teksif harbin kazdığı çukurlara

Adım başında ğöğsü parçalanmış gözleri hâlâ canlı bir ceset

Enerji geliyor elektrik kaynıyor sulardan

Toprak insan

Karmaşık soru bir çabuk cevap

Kimbilir nasıl çikilotalarını yarıda bırakacaklar

İki ucundan da elleri ısırmış

Bütün kan rezervleri boşalmış damarlar

Yalnız kalmış

Şimdi koşacak meydanları kim

Asırlardır söylenen bir isyan susacak nasıl

Kendini ara bul getir şiddetle kucaklaşalım

Dudağımın altına koy adını

Uluslararası çınlayalım çölden ormandan

Uçurum başlarından kumsallardan

Adımıza hazırlanmış bir mesaj olmalı

Ağzını aç ağzını kapa

Gözünü aç

Toprağa bak

Bir de insana

Hayat enerjilerinin sokağımızda koştuğu bir mahalledeyiz

Evimizden el etek çekilmiş

Durmuş insan çok akıllanmışsa eşya

Deniz bu sancıyla kabuk bağlayacak çalkalanaraktan

Halkın yaşamak marşını dinle

Kafiyeleri dünyanın o son ilerleme kitabı

Alınlarında ise saçlarına yakın bir iz

Cemaatın ayakları biçiminde

Ondört asır önce gergeflenmiş

Halılar kilimler renginde hasır mühürler

Nasıl kullanırlar yüzlerinin ince liflerini böcekler

Sanki bunlar

Toprağın başında duran insanlar

Binlerce ayıyı birarada görmüşler

Dehşet an meselesi

Tuzağa ramak kalmış

Ahret kıl payı

Şimdi yüzlerin ince lifleri kımıldıyor

İşte bir memnunluk tümseği

Sonra bunun süreği ve zaman geldi

Korkulu bir mutluluk tırmanıyor

İklimleri