Can Eriği İlk İz

Yumuşak canına ve ince çizgisine

Huzur akıtan düş sesi

Ve halkalanmış yüreğinin bir yerine

Lekesiz güneş çizgisi

Bu yaşlı bir ırmak asıl bundan sonra

Bir öğle sonrası menekşeden rampaya

Kıvırcık göğüsleriyle eğildiler

Geçti yalnızlık bir serüven konuştular

Bir fidan bulup diktiler ırmağa

İçinin bir yerine köşeli bir taş gibi

Ad veremedi geçişine can eriğin

Pembe duruşuna horoz rengi öpücüklerle

Ve bir an bir duygulu adam

Mola verdi yanlarına

İlk acıtan diken

Can eriğine yaklaşan yeni bir dünya treni

Sahipsiz noktalarda durdular

İki ay geçici karanlık

Ve bir güneş çizgisi yine bir öğle sonrası

Havuzlu

Ve unutulmaz çimenli

Dört duvarlı bahçede

Kurşun gibi kesin

Tüy gibi yumuşak

İpince gelişi can eriğinin