Tîguñ İçürdi Düşmene Zahm-ı Zebânları

Tîguñ içürdi düşmene zahm-ı zebânları

Bahs itmez oldı kimse kesildi lisânları

Gördi nihâl-i serv-i ser-efrâz-ı nîzeñi

Ser-keşlik adın anmadı bir dahı bânları

Her kanda bassa pây-ı semendüñ nisâr içün

Hânlar yoluñda cümle revân itdi cânları

Deşt-i fenâda mürg-i hevâ turmayup konar

Tîguñ Hudâ yolında sebîl itdi kanları

Şemşîr gibi rûy-ı zemîne taraf taraf

Salduñ demür kuşaklu cihân pehlevânları

Alduñ hezâr bütkedeyi mescid eyledüñ

Nâkûs yirlerinde okutduñ ezânları

Âhir çalındı kûs-ı rahîl itdüñ irtihâl

Evvel konaguñ oldı cinân bûstânları

Minnet Hudâya iki cihânda kılup sa’îd

Nâm-ı şerîfüñ eyledi hem gâzî hem şehîd