Ahmet Hamdi Tanpınar Şiirleri

Her cinsten, her milletten, her yaştan bir insan kalabalığı, gece en geç vakte kadar dolup boşalan kahveler, dansingler, tiyatrolar, en unutulmuş semtlerden nehrin iki yakasına doğru akan ve orada sahafların kasalarında biriken kitaplar, resimler, prodüksiyonlar, antikacı dükkânl…

Tılsımlı çocuğu saf aydınlığın Bu kadın vücudu beyaz ve çıplak, Eşiğinde sanki sonsuz varlığın; Her an değişiyor dönüp uçarak.…

Rıhtımda uyuyan gemi, Hatırladın mı engini Sert dalgaları, yosunu, Suların uğultusunu..…

Serin rüzgârlara pencereni aç! Karşında fecirle değişen ağaç, Bak, seyret ağaran rengini ufkun Mahmur gözlerinde süzülsün uykun. Bırak saçlarınla oynasın rüzgâr.…

Bir kadın başı duvarda Uzanmış süzüyor beni, Ve gülünç kuşlar dallarda Kırpıyor kirpiklerini.…

Selâm olsun bizden güzel dünyaya Bahçelerde hâlâ güller açar mı? Selâm olsun sonsuz güneşe, aya İşıklar, gölgeler suda oynar mı?…

İçme, ilk yudumda zehirler seni Bahtın kadehime döktüğü şarap. Her akşam koynunda uyutur beni, Her sabah alnımdan öper ızdırap.…

Durgun havuzları işlesin bırak Yaprakların güneş ve ölüm rengi, Sen kalbini dinle, ufuklara bak. Düşünme mevsimi inleten hangi…

Sarışın buğdayı rüyâlarımızın, Seni bağrımızda eker, biçeriz, Acılar kardeşin, teselli kızın, Zengin parıltınla dolar gecemiz.…

Bu akşam, bu tenha saati ömrün, Uzak servilerin arkasında gün. Bu güneş döşenmiş bahar bahçesi, Suyun uzaklaşan yaklaşan sesi. Ve yanık türküsü dalda bülbülün…

Uyu! Gözlerinde renksiz bir perde, Bir parça uzaklaş kederlerinden. Bir ruh gülümsüyor gibi derinden, Mehtabın ördüğü saatler nerde?…

Yavaş yavaş aydınlanan Bir denizaltı âlemi, Yosunlu bir boşluktan Çekiyor kendine beni.…

Biz, zaman kırıntıları, Zaman sinekleri, Tozlu camlarında günlerin sessiz kanat çırpanlar Ve lüzumsuz görenler artık Bu aydınlıkta kendi gölgelerini!…