Sabaha Karşı

Bir kadın başı duvarda

Uzanmış süzüyor beni,

Ve gülünç kuşlar dallarda

Kırpıyor kirpiklerini.

Eriyen parmaklarımda

Mumyalanıyor aydınlık

Sesler çınlıyor alnımda

Hâfıza gibi dağınık.

Yüzler asılı dallarda

Küçük, sıska, kandil yüzler,

Onlar ağlıyor kemanda

Ve üzüntü dolu gözler.

Bir kadın başı duvardan

Uzanmış gülüyor bana,

Gülüyor ta uzaklardan

Sabahın boş aynasına.