Yunus Emre Şiirleri

Gözüm seni görmek için Elim sana ermek için Bugün canım yolda kodum Yarın seni bulmak için…

Hak bir gönül verdi bana ha demeden hayrân olur Bir dem gelir şâdân olur bir dem gelir giryân olur Bir dem sanasın kış gibi şol zemheri olmuş gibi Bir dem beşâretden doğar hoş bağ ile bostân olur…

Hak cihana doludur Kimseler Hakk'ı bilmez Onu sen senden iste O senden ayrı olmaz…

Hak Çalabım Hak Çalabım Sencileyin yok Çalabım Günahlıyım yarlığagıl Ey rahmeti çok Çalabım…

Hak gönderdi Cebrail'i Gelsin Muhammed'im demiş Al burakı çek önüne Binsin Muhammed'im demiş…

Hak'tan bana nazar oldu Hak kapısın açar oldum Girdim Hakk'ın haznesine Dürr ü gevher saçar oldum…

Haktan gelen şerbeti İçtik elhamdülillah Şol kudret denizini Geçtik elhamdülillah…

Muradıma maksuduma ermezsem Hayıf bana yazık bana vah bana Kadir Mevlâm cemalini görmezsem Hayıf bana yazık bana vah bana…

Har kaçan anarsam seni Kararım kalmaz Allah'ım Senden gayri gözüm yaşın Kimseler silmez Allahım…

Hiçbir kişi bilmez bizi, Biz ne işin içindeyiz. Ne hırsımız baydır bizim, Ne nefsimiz içindeyiz.…

Acep şu yerde var m'ola Şöyle garip bencileyin Bağrı başlı gözü yaşlı Şöyle garip bencileyin…

İlim ilim bilmektir İlim kendin bilmektir Sen kendin bilmezsin Ya nice okumaktır…

İstediğimi buldum eşkere can içinde Taşra isteyen kendi kendi nihân içinde Kâim durur ırılmaz onsuz kimse dirilmez Adım adım yer ölçer kendi revân içinde…

İster idim Allah'ı buldum ise ne oldu Ağlar idim dün ü gün güldüm ise ne oldu Erenler meydanında yuvarlanır top idim Padişah çevganında kaldım ise ne oldu…

İşidin ey yarenler aşk bir güneşe benzer Aşık olmayan gönül misal-i taşa benzer Taş gönülde ne biter dilinde ağu tüter Nice yumşak söylese sözü savaşa benzer…

Cana cefa kıl ya vefa Kahrın da hoş, lutfun da hoş, Ya derd gönder ya deva, Kahrında hoş, lutfun da hoş.…

Gel ey kardeş, Hakkı bulayım dersen, Bir kamil mürşide varmasan olmaz, Resulün cemalini göreyim dersen, Bir kamil mürşide varmasan olmaz.…

Karaman da varlık dolu, Nurlanmıştır güzel yolu, Aşıklar Yunus’un oğlu, Karaman da, Larende de... *** Karaman da sağlık düzen, Görsün Aşıkların gezen, İlim yollarında özen, Karaman da Larende de...…

Keleci bilen kişinin Yüzünü ağ ede bir söz Sözü pişirip diyenin İşini sağ ede bir söz…

Miskinlikte buldular kimde erlik var ise Merdivenden ittiler yüksekten bakar ise Gönül yüksekte gezer dem be-dem yoldan azar Dış yüzüne o sızar içinde ne var ise…

Anmazmısın sen şol günü cümle alem uryan ola Ne ata oğula baka ne kardaştan derman ola Dağlar yerinden ayrıla heybetinden gök yarıla Yıldızın bendi kırıla yere düşe perran ola…

Sabah mezarlığa vardım, Baktım herkes ölmüş yatar, Her biri çâresiz olup, Ömrünü yitirmiş yatar.…

Bilenlere sormak gerek Bu tendeki can neyimiş Can hod hakkın kudretidir Damardaki kan neyimiş…

İçin dışın mundar iken dost neylesin senin ile gözün gönlün nefsi hava Aşk neylesin senin ile…

Nice yıllar ömür sürdüm Onca ağlayuban güldüm İşte ecel sana geldim Esenledim dünyam seni…

Sen bunda garip mi geldin Niçin ağlarsın bülbül hey Yorulup iz mi yanıldın Niçin ağlarsın bülbül hey…

Sabahın sinleye vardım gördüm cümle ölmüş yatar Her biri bi çare olmuş ömrün yayı varmış yatar Vardım bunların katına baktım ecel heybetine Nice yiğit muradına eremeyiben ölmüş yatar…

Ömür bohçasının gülü solmadan Uyan gel gözlerim gafletten uyan Ecel bir gün bize haydi demeden Uyan gel gözlerim gafletten uyan…

Sufiyim halk içinde tesbih elimden gitmez Dilim ma'rifet söyler gönlüm hiç kabul etmez Boynumda icazetim Riya ile taatım Endişem ayrık yerde gözüm yolum gözetmez…

Aşkın aldı benden beni bana seni gerek seni Ben yanaram dün ü günü bana seni gerek seni Ne varlığa sevinerem ne yokluğa yerinürem Aşkın ile avunuram bana seni gerek seni…