İçeriğe atla

Bize Kadar

Boyut

İşte bir gün ki eskilere benzemeyen

Bulutların saçları bile suda.

Bu yeri, bu renkleri, bu zamanı

Başkaları da gördü Karya’da,

Çilelerin yumağında yaşamı seven.


Belki aşktı… ölmüşlüğü yırtarak

Yatağına çekip alan seni beni

Bildik saat koyverince dümeni

Mevsimler gibi döndü dünyada

Kaç kadırganın peşine düştüğü merak.


Belki elimizde kalandı eskilerden

Ezgiye vurmuş duyarlıklar gibi.

Kırbaçların gizlendiği köşelerde

Doğanın bile çok gördüğü özgürlükleri

Kendine dönerek gönlünce seslendiren.