Simya

Balmumundan bir şehir arkadaşlar ülkesi

İçinde yanar durur yalanın lambaları

Benim hakkımda yalan, senin hakkında yalan

Kapadılar sonunda sana çıkan yolları

Yine de suç benimdir, onların değil benim

Karanlıkları delen bir ışık olamadım

Akıtamadım ayağına gönlümün pınarını

Senin gönül kentine bal ve sütten bir nehir

...

Köle diye mi sattın ayrılık ateşine

Sana köle olmanın değerini bilmeyen

Kendini dev saymanın sonsuz cehennemini

Benliğinde taşıyan gurur sarhoşu beni

Artık yolun uğramaz bilirim toprağıma

Ömrüm yanıp yıkılmış harap ölüm sayfası

Sen orda hakikata çevirirken yalanı

Ah, yalana çevirdim ben burda hakikatı