Samanyolunda Veba

Önceden bilen oluş şartlarını çocuklarının

Elleriyle değen koklayan hazırlayan adeta

Sebebine ermeden erişmeden

Korkan ilerdeki korkularla

Noldu zarif latif anneler noldular

Nerde çocuklar gece yarılarından sonra

Çıkıp samanyoluna bakan

Bakarak çocukluğu uzatmaya çalışan

İşleri güneşin doğuşunu yayınlamak

Bütün o çocuklar nerdeler

Kalan ne

Kızların kollarının arasından gözlenen

Samanyollarından

Bakısları benekleyen yalnız ölüm

Ölüm geçti canlı ehram ölüm geçti

O taklar geçip gitti insan üstüne kurulu

Ve bağbozumları bizden bozulan

Artık kendimize bile o kadar yakın değiliz

Gece yarıları samanyolu yok

Gün doğmuş doğmamış

Bütün elmalar çürüdü

Çocukluğumuzun dürbünleri içinden

Geçen siyah halkalı kutsal şehirlerden

Birini bulamadım gezdim bütün karaları

Aşk siyahın beyazdan ayrıldığı

Samanyolunda yürüyen bir karınca

En onulmaz vebayı kutlayan bir güvercin

İki katlı bir arabada

Bu bize yaklaşan bir deniz arabası

Sen ırakta samanyolu ırakta

Ve ay başka bir ay

Sarısı beyazına akmış

Bulaşmış bir yumurta