Kervan

Mecnun bu olgunluk yıllarında

Koştu kervandan kervana

Hizmet ederek insanlara

Erdi teselli pınarına

Zamanı hatıraya karşı kullandı

Aşka karşı hakikatle donandı

Şefkat merhamet ve hakikat

Aşka karşı aşkla birlik silah ve at

Ve Tanrı'nın saltanatı tek saltanat

Bu görüşle karışıp insanlara

Buldu çoklukta tek bir manzara

Her işin sonu başı Tanrı

Alınyazımızın heykeltraşı Tanrı

Tek var olan O...gerisi gölgeler

Sabah uyanıp karşılamak yeniyi

Ufuklara bakıp beklemek yeniyi

Kudüs'ü gördü Şam'a vardı

Biri güneşin parça oluşu

Biri aydan düşmüş bir mezardı

Biri selvi biri çınardı

Biri ayna biri duvardı

Kervanları şehirlere şehirleri kervanlara

Çevirerek içinde sürüp gitti bu macera

Eşyada alevlenip alevlenip sönüş

Dolaşıp dolaşıp Tanrı'ya dönüş

Tenha kaldığıan çadırlarda

Kalbine inerdi bal rengi bir levha

Yeni bir yazı çözmeğe uğraşırdı

İnsanlara kapalı harflerdi savaştığı

Bir gün Leyla'nın evlendiğini duydu

İçinde bir ses dedi: ne acı düğün bu

Başkaldırdı bu sese: hayır hayır dediKendine, şeytana karşı haykır dedi

Lekeleri gitti lekelenmez ismin

Öyleyse alkış tut öyleyse Mecnun sevin

Geceler, yıldızlar, yakın yıldızlar

Toplanın Leyla'nın oraya yıldızlar

Saçın saçına çiçekler yıldızlar

Benden bir şimşek çizin havaya

Bir dokunur dokunmaz gibi bir esiş gibi

İyilik dileklerimi bırakın yıldızlar

Böyle düşünüp sevinme ve üzülme arasında

Günlerce düğünün akında kabusun karasında

Zorladı ölümle hayatın sınırlarını

Bir uçtan bir uca var ve yok olmanın sırlarını

Annenin ölümü babanın ölümü

En kara haberler düğümü

Geldi gitti yıktı Mecnun'u

Aylarca bilinmezle pençeletti O'nu

Bir kez bir kez daha vurdu yere

Tunçlaştı çelikleşti Kays işte böylece

Ve alıştı bütün bu olanlara

Yaz kış durgunluk ve fırtına

Aynı varoluşun dönüşümleri

Gün değişiminin aynadaki izdüşümleri

Gibi bir etkiye dönüştü O'nda

Böyle bir yoruma kavuştu sonda

O ve Leyla aynı kadere susamaktalar

Birlikte de olsalar ayrı da olsalar

Aynı günün biri gecesi biri gündüzü

Aynı alınyazısının cevheri ve yüzü

Sevgi gözde değil gönüldedir

Vücut değil ruhtur aşka kadir

Hersey havada bir toz gibi döner durur da

Yok olur sonunda Tanrı'nın varlığında

Yaşamak Tanrı uğruna Tanrı içindir

Geri ne varsa tahttan indir

Ruh hürdür Tanrı sevgisiyle

Bağlı değil zaman ve yer ilgisiyle

Artık buluşmuşlardır Tanrı katında

Bir yersizlik ve zamansızlık saltanatında

Bir şey değişmez gelse de gelmese de Leyla

Farketmez gitse de gitmesede Mecnun O'na