Aşkım Bülbülüne Şevkim Bağında

Aşkım bülbülüne şevkim bağında

Gül açar dikenli çalım kalmadı

Gül gibi bitmişken aşkın dağında

Bülbül konmak için dalım kalmadı

Çerağım sönmeden pervanem ulaş

Ölmeden etrafım bir daha dolaş

Kuru kovan oldum kudretten telaş

Düştü arım çecim balım kalmadı

Balmumun yandırıp bezire kadar

Aradım beşirden nezire kadar

Yokladım kizirden vezire kadar

Bana zulmetmedik zalim kalmadı

Aşık Seyranî'yim dinle sözlerim

Yâkub'um elbette Yusuf özlerim

Servetperestlerden korktu gözlerim

Anadan üryanım malım kalmadı