Zâhid Hû Demeyi İnkâr Eyleme

Zâhid Hû demeyi inkâr eyleme

Ne içün çağırır insan Hû deyu

Hû demenin aslı nedir nedendir

Eyleyeyim sana beyan Hû deyu

Evvel Hû âhır Hû Allahu ekber

Sıfât-ı zâtında doğdu bir Güher

Muhammed Mustafâ Şah İmam Hayder

Oldu ol gevherden ayan Hû deyu

Aşkın tecellisi çün başa geldi

Gevher eriyüb deryâ cûşa geldi

Çerh-i felek anda çünbişe geldi

Dem bu demdir döner devran Hû deyu

Muhammed Hâtem-i Peygamber oldu

Ali cümle evliyâya ser oldu

Şah anda Cebrâil’e rehber oldu

Ol demde kuruldu erkân Hû deyu

Anlar gizli idi ol lâ-mekânda

Mustafâ Murtezâ bir idi anda

Lâfetâ okuyub karşu gelende

Yedi kez çağırdı sultan Hû deyu

Âşık ma’şûkuna yâr yâre karşu

Nâz ü niyâz eder Settâr’e karşu

Nice yüz bin yıllar Dîdâr’e karşu

Baktılar kaldılar hayran Hû deyu

Bir üzüm dânesi ol şâh elinde

Kırklara verildi kısmet gününde

Hak Habîbullah’a mi’rac yolunda

Şey’en lillâh dedi Selman Hû deyu

Ol üzüm dânesin getürdü Selman

Kırklar da ol demde olmuştu üryân

Muhammed şerbetten nûş etti ol ân

Sâkî kadeh sundu peyman Hû deyu

Kırklar içti ol şerbetten mest oldu

Şâh-ı Merdân cümlesinden üst oldu

Setişpuş bağlandı kemer best oldu

Semâa girdiler üryân Hû deyu

Kırkların birine neşter uruldu

Aktı kan cümleden isbât olundu

Hak Muhammed anda mevcud bulundu

Hû Allah çağırdı irfan Hû deyu

Hû demenin aslı böyledir böyle

Zâhid nedir sözün gel beri söyle

Tasdik îman getür şehâdet eyle

Gel sen de bu renge boyan Hû deyu

Hatâyî bu meydan sarhoş olalı

Can gözü tecelliye duş olalı

Hak Habib aşkına yoldaş olalı

Hayâli gönlümde mihman Hû deyu