Gele Gönül Hoş Görelim Bu Demi

Gele gönül hoş görelim bu demi

Bu da böyle kalmaya bir gün ola

Kişi çekmek gerek gussayı gamı

Hakk’tan gelür her ne gelse bir kula

Er odur i’tikad ede pîrine

Nazar ede evvel ü âhırına

Elbet yol kadîmdir ilter yerine

Sana kim neylerse salagör yola

Biz de biliriz ki dostu kardeşi

Bulamadım bir kara gün yoldaşı

Dost geçinüp yüze gülen kallaşı

Bahâsıdır satmak gerek bir pula

Her kişi bir hayâl ile eğlenür

Dâim anın gönlünde ol eğlenür

Böyle olur sevdiğim gâh ağlanur

Kimi gördük kıyâmete dek güle

Kârun’u gör bunadı ya buldukça

İnandı felek yüzüne güldükçe

Sen iyilik et durma elden geldikçe

Dediler halk bilmezse Hâlik bile

Gerçek olan kişi dosttan ayrılmaz

Değme kişide hakîkat bulunmaz

Sen seni satsan yedirsen bilinmez

Bu zamanda kimse yaramaz ile

Hatâyî dünyânın ötesi fâni

Bizden evvel bunda gelenler kani

Sanma dâim şad yürüye düşmeni

Bir gün olub nevbet ana da gele