Yoksulluk Elinden Dad İle Feryad

Yoksulluk elinden dad ile feryad

Otururdum bir köşede avara

Dedim var mı bir kolayca zanaat

Başım alıp gitsem hangi diyara

Düşünü düşünü hiffet getirin

Bu gidişle ocağını batırın

Niçin böyle tembel tembel oturun

Git biraz et getir şu çocuklara

Oradan yellendim aniden kaçtım

Bir garip yiğidin kapısın açtım

Bir çıtırtı geldi andan savuştum

Bir tavuk elime geçti mudara

Ünümüzü duydu Baba Hasanlar

Gece gündüz yolu beli kesenler

Bir araya geldi söyledi anlar

Çare yoktur gireceğiz mezara

Dedim bir zengin var damını yarak

Kutnu kumaş ne var ise çıkarak

Gece gündüz beni alıyor merak

Yitirdim muşambada hesapsız para

Bir idik üç daha geldi dört olduk

Dördümüz de altı patlar doldurduk

Orta bacadaki taşı kaldırdık

Oradan gir ettik büyük ahıra

Biraz sonra kendimizi döşürdük

Bir tenhaca yerde işi pişirdik

Onar lira düştü görlük kefenlik

Birer top bez ile birer entare

Baktım arkadaşın biri geveze

Malı satmak için gitti Sivas'a

Orada çıkarmış çok kötü niza

Olanca eşyayı dökmüş pazara

Anıma tenbih olmuş tellalbaşına

Toplanmışlar kelepirin başına

Seyreyle gör kör şeytanın işine

Sahip olmaz portar gider yulara

Baktım onda arkadaşlar bulmuşlar

Bağlamışlar kayım bende almışlar

Gördüm eşek cennetine gelmişler

Ne yemin fayd 'eder ne de dubara

Aman deyin kardaş mal kazanmadım

Çok yerleri gezdim hal kazanmadım

Daha şimdiyece din kazanmadım

Ne yüz ile varacağım mezara

Ruhsati'yim kendi kendimden geçtim

Bu gece menamda çok yerden uçtum

Bir de rüya imiş gözümü açtım

Beyim heves etme bu rezil kâra