Mansur Aşkı Hakla Kendini Dâre

Mansur aşkı hakla kendini dâre

Kementletüp asmış deyu kınaman

Ferhat Şirin için sarp kayaları

Külünk ile kesmiş deyu kınaman

Gönül bir leylânın gezer peşinde

Gâh hayalde görür gâhi düşünde

Mecnun Leylâ için dağlar başında

Öz canından geçmiş deyu kınaman

Nârın hasretinden yandı pervane

İşte ben de koydum sırrı meydane

Derdi yok sırrını dosta düşmane

Her gazada açmış deyu kınaman

Garip «Şah Sanem» den muradın alup

Yakup da Yusufu arayup bulup

Kanber de Arzunun yolunda olup

Genç yaşında göçmüş deyu kınaman

Alamadım mah yüzünün bacından

Rakiplere ölüm dosta geçinden

Dertli Kerem Aslısının öcünden

Ateşlere düşmüş deyu kınaman

Eşim gitti yetemedim ardından

Geçemedim kızıl kanat yurdundan

(RUHSATÎ) de (MİHRİ) sinin derdinden

Bulanmış da coşmuş deyu kınaman