Gözlerin

Ruhumda gizli bir emel mi arar

Gözlerime bakıp dalan gözlerin?

Aklıma gelmedik bilmece sorar

Beni hülyalara salan gözlerin!

Nigâhın gönlüme - ey perî - peyker! -

Leyâl-i hasretin hüznünü döker;

Karanlıklar gibi yığılır çöker

İçimde yer edip kalan gözlerin!

Huzûrunda bâzen benliğim erir,

Tavrın hulûsumdan şübhe gösterir.

Bâzen de ne olmaz ümidler verir

Sabr ü karârımı alan gözlerin!

Gamzende zâhir, ey ömrümün vârı! .

Füsûn-ı hüsnünün bütün esrârı.

Neşr eder âleme reng-i bahârı

Koyu menekşeye çalan gözlerin!

Sihirdir, şüphesiz, bütün bu şeyler;

Bakışın zihnimi perişan eyler.

Bana aşk elinden efsane söyler,

Aşka inanmayan yalan gözlerin!