Peyzaj

“Et son front, êtait nu,

comme une place vide

entre deux armées”

Jules Supervielle*

Buram-buram ışık saçan,

Alın denizlerinden geçen

Sönük bir gemidir yalnızlık;

Gözlerde dumanı kalır.

Umutları içtikçe içen,

Yoğunlaştıkça çöken

Ardındaki karanlık,

Bir de limanı kalır.

Sözlerdir anılarda çakan,

Boyuna kıyılara çeken,

Fener, onda da, bir an’lık

İzlerin kalanı kalır.

Gözlerden saldıran, kaçan

Yengiler, yenilgilerdir uçan.

Kimsesiz, çorak, yanık,

Uzanan alanı kalır.