Buruşuk

BURUŞUK

Hep yenilenir allıklar,

Sanılar doğurgandır..

Sonra:

Renklerin altındaki buruşuk.

Saç, güzel bir buluş,

Gözleri oyalasın diyedir..

Neden:

Kıvrımları tel-tel buruşuk?

Ah, o öpülesi ellerin;

An’ları var saldırgan, kaçamak..

Şimdi:

Ölesiye buruşuk

Sevip de saklar mısın?

Ben ütülü bir kuşağım..

Artık:

Sen sarındıkça buruşuk.

Durgun suyun yüzüsün,

Ben içinde bir balık..

Niçin:

Uyanınca sen buruşuk?

Yuvarlaklar üstünesin,

Çeliğin de mayası var..

Ama:

Yoğurdukça buruşuk.

Hiç düşündün mü taş,

Anılarda kırıldıkça yapışır?

Çünkü:

Hep yeniden buruşuk.