Birikik ńįnsanńĪn ŇěarkńĪsńĪ

YapńĪŇüa yapńĪŇüa g√∂r√ľyorum.

Evler s√ľrt√ľne s√ľrt√ľne ge√ßiyor yanlarńĪmdan.

Duvarlar derilerimi kanatńĪyor.

K√ľmelenip sńĪrtńĪma biniyor bulutlar.

Ben dimdik duruyorum, y√ľr√ľmekli.

Yol ayaklarńĪmńĪn altńĪndan kayńĪp geri gidiyor.

B√ľt√ľn taŇülar, topraklar, ańüa√ßlar doluyor sonsuz g√∂zlerime.

Hepsinde sayńĪsńĪz g√∂zlerimden biri kalńĪyor.

D√∂n√ľp

B√ľt√ľn bunlarńĪ ben yaptńĪm diyorum, inanńĪyorlar da...

Durup,

Ňěu kendimi bu g√∂rd√ľńü√ľm√ľz gibi ben yaptńĪm,

Diyorum.

ńįnanmayorlar.

G√∂z√ľmden d√ľŇü√ľyoruz.