Ebabil

Alıp içinde sesler uçuşan bu aksamdan

Hafızamı bir deniz kıyısına çeken yol,

Aydınlık rüyaların peşine düsen gondol

Mavi bir denizde yüzer gibi yanan samdan.

Tuşların üstünde karanlığın heyulası

Ve birden kalbe çırpınışlar veren hatıra.

Çekmede beni saadet dolu dünyalara

Mine parmaklarında sedalaşan hülyası.

Sıyrılmada gözlerimden yıllarca geceler

Ve yalnız kalmada bir yaza ram olan sahil,

Uçuşmada gökyüzünde bir suru ebabil:

Sevgimi ve hasretimi ebedi kılan yer.

Acık panjurlarından seslerin dokulusun.

Bir gol mu ürpermede ruhun uzaklarında?

En yakın sevgiyi duymayan dudaklarında

Her yasayıştan daha güzel olan gülüşü.

İlik gölgelerde uyutup düşünceleri

Beyaz etekler ile bana göründüğün an

Ve kapıları yeşil sabahlara acılan

Sıcak tahayyüllerle dolu yaz geceleri.

Renkli fanusların altında doğan dünyası,

Omuzlarında ay ışığından örgülerle

Eklenmede içime hasret kaldığım yerle

Mine parmaklarında saçalasan hülyası.