Kış Gecelerinde

Bütün şehir nihayetsiz bir nur içinde

Kış mehtabı daha parlak, daha lekesiz

Ne buluttan bir eser var, ne bir küçük iz

Gülümsüyor gibi sema sürûr içinde

Şu saatte kesilmemiş henüz gözyaşım

Penceremin kenarına dayalı başım

En küçük bir teselliden, ümitten uzak

Hep o eski günlerimi hatırlayarak

Ben sabahı bekliyorum fütur içinde

Bütün şehir nihayetsiz bir sûr içinde

Karşı evlerde bir saadet yuvası yine

Ayın beyaz ışıkları dolmuş içine

Şimdi çiftler uyuyorlar bu nur içinde

Bu saatte sade ben bir tek başımayım

Ben Yarabbi, bu uzlette nasıl yaşayayım

Düşünmeden ayrılığın nihayetini

Hissettiğim dakikada hıyanetini

Seni nasıl terketmiştim gurur içinde

Bütün şehir nihayetsiz bir nur içinde

Yıldızlardan semada görünmüyor eser

Salmış uzak alemlere gizli akisler

Birer katre ziya gibi billur içinde