Orhan Şaik Gökyay Şiirleri

Bir ağıt söyleyeyim, dağlar dilinden Dumlu'dan Ağrı'ya ün gitsin gelsin! Destanlar duyulsun tarih yolundan, O günden dünlere şan gitsin gelsin...…

Âşıkım, başımda savrulup esen Cünûn ikliminin bir hevâsıdır Kalbimden yarattım sevdalımı ben O, aşk cennetinin ilk Havvâ'sıdır.…

Bu vatan toprağın kara bağrında Sıradağlar gibi duranlarındır, Bir tarih boyunca onun uğrunda Kendini tarihe verenlerindir.…

Beni koyup giden cefacı dilber! Koyduğun yerlerde duramıyorum; Beni de alsaydın nolur beraber? Derdimi kimseye veremiyorum...…

Uy Maraş sılaya nice varayım Açılmaz kapılar çalıp durayım Yarimi bulmadım kimden sorayım Uy Maraş,Maraş da bu nasıl Maraş Kara gözlerinde yaş,bağrında ataş…

Bir tünelden çıkmış tren gibiyim, Sağım solum, baktım, günlük güneşlik... Ben bende değilken ben ben gibiyim, Doldu içimdeki ölümcül boşluk Sayende...…

Ay geçti, yıl döndü unuttu beni Üstüne adını yazdığım ağaç Açtın dertlerini kanattın beni Atında türküler düzdüğüm ağaç Sendeki yemişler böyle değildi.…

Dökün yaprağınızı dallarım dökün, Akın yaslı yaslı sularım akın. Bükün boynunuzu bayraklar bükün, Bir alınmaz kalem vardı yıkıldı... Durmadan çalkanan bir kızıl deniz…