Baktım, Ağladım

Yâd-ı hayal-i yar ile

Gülzara baktım, ağladım.

Andım şemim-i kâkülün,

Ezhâra baktım, ağladım.

Kalbim esir-i aşk-ı yâr,

Gönlüm heva-yı bî-karar,

Eş kim misal-i cûybar,

Âsâra baktım, ağladım.

Hicran ile dil oldu hun,

Bahtım yaman, talih zebun,

İkbali gördüm ser-nigun

İdbâra baktım, ağladım.

Müstakbelim olmuş heba,

Hâlim bela-ender bela,

Mazideki bî-intiha,

A’sâra baktım, ağladım.

Bir bî-kesim, bî-hânımân,

Şimdi bana dağlar mekân,

Feryadıma makes olan

Kühsâra baktım, ağladım.

Kalb-i hazinim ye’s-pûş,

Hemrazım oldu hep vuhûş,

Karşımda pür cûş u hurûş

Enhâra baktım, ağladım.

Firkatle ney feryad-zen,

Tanbur ise sevda-fügen,

Mızrab-ı gamdan inleyen

Evtara baktım, ağladım.

Sen nerdesin ey nazlı yâr,

Sinemde aşkın payidar,

Kalbimde senden yadigâr

Esrara baktım, ağladım.

İstanbul, Çukurçeşme, 1317