Ben

BEN, kimsesiz seyyahı, meçhuller caddesinin...

BEN, yankısından kaçan çocuk kendi sesinin...

BEN, sırtında taşıyan işlenmedik günahı;

Allah'ın körebesi, cinlerin padişahı...

BEN, usanmaz bekçisi, yolcu inmez hanların;

BEN tükenmez ormanı, ısınmaz külhanların...

BEN, kutup yelkenlisi, buz tutmuş kayalarda;

Öksüzün altın bahtı, yıldızdan mahyalarda...

BEN, başı ağır gelmiş, boşlukta düşen fikir;

Benliğin dolabında, kör ve çilekeş beygir...

BEN Allah diyenlerin boyunlarında vebal;

BEN bugünküne mazi, yarinkine istikbal...

BEN, BEN, BEN; haritada deniz görmüş, boğulmuş;

Dokuz köyün sahibi, dokuz köyden kovulmuş...

Hep BEN, ayna ve hayal, hep BEN, pervane ve mum;

Ölü ve Münker-Nekir, başdönmesi uçurum...