Haydi Güle Güle Gülüm

Haydi güle gülü gülüm

haydi güle güle

Hani ağlamak yoktu?

Ağlama kızım,

gözüne batacak sürmelerin.

Taksiye bindin işte,

işte hapishanesinde yattığım şehrin

geçiyorsun içinden.

Şöför belki ben yaşta bir adam

dikiz aynasından bakıyor sana

anlıyor bu güzel kadının ağlamasını.

Belki onunda içerde yatanı vardır,

belki tanır beni, belki kendiside bizdendir.

Biliyorum:

Demirlerden seyrettiğim bu şehir

kaplıcalar

türbeler

ipek fabrikaları ve kocaman bir çınardır.

Ve sahici insanları

benim insanlarım

nasılda perişan...

Fakat yüzlerine güneş vurmuş gibi olmuştur

sen gözyaşları arasından

onlara baktığın zaman.

Sen bu şehre bundan öncede geldin demek?

Sen bu şehre gelesinde beni aramayasın!

Öylemi? AĞLA GÜLÜM!

Hemde hüngür hüngür ağlamalısın.

Hayır ağlama, Allah belamı versin benim ağlama!

Etrafına bak:

Ben ve şehir çoktan arkada kaldık