Bir Mezar Taşınayazılmış İdi

Şu fânî zindegâniyle hayât-ı câvidânînin,

Telâkî-gâhıdır makber denen son menzil-i ârâm.

Hayat ölmekle bitmiş olsa bir şey anlaşılmazdı,

Evet, bir ömr-i sânî var: Değil hilkat abes mâdâm.

Sen ey gâfil beşer, âlemde bir te’mîn-i istikbâl

Edeydim, der çekersin ihtiyârî bir yığın âlâm.

Eğer üç günlük istikbâl için ferdâyı anmazsan,

Hederdir, korkarım, dünyâda imrâr ettiğin eyyâm.

Hakîkî bahtiyâr ancak o âdemdir ki, dünyâdan

Giderken mâmelek nâmıyle terk eyler büyük bir nâm.

İlâhî! Doğru bir meslek nasıl bulsunlar insanlar,

Hakàik hep dururken perde-pûş-i zulmet-i evhâm?