Devran

Kör olası devran tersine döndü

Akar gözlerimin yaşı dem gibi.

Bize doğan güneş yoruldu söndü

Zalim hayat sanki benim nem gibi.

Bahar geldi pınarlarım kurudu

Dağlarımı kara bulut bürüdü

Bize tatlı bakan gözler çürüdü

Karşımızda beyler gezer kem gibi.

Evrak evrak günahımız yazıldı

Yavaş yavaş kör kuyular kazıldı

Korkarım dünyanın karnı bozuldu

Beyler bizi yedi gitti yem gibi

Dost Mahzuni aktı aktı duruldu

Zalimin günahı benden soruldu

Ezildi bellerim sanki kırıldı

Yorgun atın ağzındaki gem gibi.