Karacaoğlan Şiirleri

Keklik gibi taştan taşa sekersin Baykuş gibi azgın azgın bakarsın Beni görsen kaşın gözün yıkarsın Şol kara zülfüne kullar olduğum…

Ala gözlerini sevdiğim dilber Gel bizim elleri gez kerem eyle Nice kulların var gezer kalemle Al beni deftere yaz kerem eyle…

Bu yüze gülücü hercayilerden Kerem eyle gönül gez vazgelelim Kerem gelmez imiş çünkü bunlardan Kerem eyle gönül gez vazgelelim…

Kerem eyle kara gözlü Açma bizim sırrımızı Araya fırkat düşürüp Od eyleme yurdumuzu…

Dilber bize cevr-ü cefa Etmesin kerem eylesin Bizi koyup iller ile Gezmesin kerem eylesin…

Kısmet olur ben bu ilden gidersem Yüce dağlar yol görünür gözüme Dostum çıkmış evlerinden beriye Top zülüfler tel görünür gözüme…

Kısmet olup ben bu elden gidersem Dünyalar durdukça kal kara gözlüm Gurbet elden kem haberim gelende Başının çaresin bul kara gözlüm…

Kız da der ki ben bir emlek kuzuyum Anamın babamın iki gözüyüm Şu dağlarda Mahmut Beyin kızıyım Yiğit ister koldan kola sarmaya…

Kız senin elinden düştüm ben yasa Çekildi bülbüller kalmadı tasa Dönüp koyamadım altın kafese Benim yarim öğrenmeden tor gitti…

Kız senin göğsüne süngüm dayarım Dayarım da gül memenden emerim Seherde üstüne köprü kurarım Geçerim Tuna'nın seli isen de…

Her sabah her sabah gelir geçerler Dünyalar durdukça durası kızlar Bir vefa görmedim kaşı karadan Allahım, muradım veresi kızlar…

Yolum düştü sizin ele Bulağ üste duran kızlar Kına yakmış kara tele Zülfü tel tel buran kızlar…

Kızlar güzel amma nakış iş ile Boynun donatırlar tel kumaş ile Püsküllü boncuklu yüce baş ile Al yeşil gerdeğe giresi kızlar…

Bağdad'ı Bağdad'ı canım Bağdad'ı İbtida binasın kuran kim idi On'ki İmam dikdi mihrab taşını Geçip namazını kılan kim idi…

Kime kin ettin de giydin alları Yakın iken uzak ettin yolları Çok mihnetle yetirdiğin gülleri Vardın gittin bir soysuza yoldurdun…

Boyunu uzatmış selviye dönmüş Cennet-i alanın gülü bu gelin Söyledikçe şeker akar dilinden Korkarım ki sana göz değer gelin…

Ala gözlü nazlı dilber Sen d(e) olasın benim gibi Zülfün dökük boynun bükük Sen d(e) olasın benim gibi…

İzin ver hey ağam ben de gideyim Ah çekip de arkam sıra ağlar var Bakarım bakarım sılam görünmez Aramızda yıkılası dağlar var…

Seherden uğradım dostun köyüne“ Hoş geldin sevdiğim, in! ” dedi bana. Domurcuk memesin verdi ağzıma, “Yorgunsun sevdiğim, em! ” dedi bana.…

Bad-ı saba selam söyle o yare, Pek göresim geldi illerimizi. Gönül arzu çeker ama ne çare, N’ideyim tutan var yollarımızı.…

Yüceden mi geldin sen seher yeli Daha dostum eller ile gezer mi? Solmuş derler gül benzinin iziği, Daha dostum eskisinden güzel mi?…

Eğer benim ile gitmek dilersen Eğlen güzel yaz olsun da gidelim Bizim iller kıraçlıdır aşılmaz Yollar çamur kurusun da gidelim…

Koyun meler kuzu meler Sular hendeğine dolar Ağlayanlar bir gün güler Gamlanma gönül gamlanma…

Koyverdim kuşu da gitti dumana Ötesin sorarsan ahır zamana Bilmem akıllı mı bilmem divana Boğum boğum kınalanmış sürmeli…

Aşık bilir aşıkların suçunu Cennet sandım kız koynunun içini Taramış zülfünü dökmüş saçını Yüzünün üstüne tel kömür gözlüm…

Kömür Gözlüm (Niçin Böyle) Niçin böyle melil melil gezersin Şad-ü hurrem olup gül kömür gözlüm Arzu eder gönlüm gurbet illeri İşte gidiyorum kal kömür gözlüm…

Kömür gözlüm ben bu yerden gidersem Gülen oynan yaran ile eş ile Aralıkta kem haberin duyarsam Delen bu sinemi kara taş ile…

Kömür gözlüm benle gitmek dilersen Eğlen maral eğlen bile gidelim Yel vursun erisin dağların karı Yollar çamur kurusun da gidelim…

Kömür gözlüm bir gün sende Del'olasın bencileyin Elin işine varmasın Ar(a) yerde kal bencileyin…

Madem dilber meylin yoğudu bende Ezelinden ikrar vermeyeydin Muhabbettir güzelliğin nişanı Uğrun uğrun bakıp gülmeyeyidin…