Umut

Ağlama gözlerim mevla kerimdir

Her daim rüzigar böylede kalmaz

Dermansız dert olmaz sabreyle gönül

Geçer bu ah ü zar böyle de kalmaz

Adem Sefiyullah yedi buğdayı

Kıldı ihtiyarsız N ehi Hudayı

Bilirdi affeder bayi gedayı

Afeder ol Digar böyle de kalmaz

Ferman Hudanındır emrolsa ondan

Nuh-u Nebiyullah çıkar Tufan'dan

Açılır deryanın yolu bir yandan

Görünür bir kenar böyle de kalmaz

Ne kadar çok olsa dağların karı

Eridir Hudanın hoş bulutları

Yetişir bağların ayvası narı

Açılır nev-bahar böyle de kalmaz

Yandı nar içinde İbrahim Halil

Tevekkül dalını yandırdı zelil

Ateşi gülüstan eyledi Celil

Gördüler sönmede nar böyle kalmaz

Eyup gibi çeken varmış cefayı

Cefayı çekmiyen bulmaz sefayı

Bir derde akibet binbir şifayı

Verir Perverdigar böyle de kalmaz

Ne ise Haktandır Gal ü Beladan

Lokman haber verdi arş ü aladan

Gel HIFZI gümanın kesme Mevaldan

Bu çark-ı bergarar böylede kalmaz.