Mmuş'da Bir Güz İçin Prelüdler - İsmet Özel

Bütün renklerimi siliyor dışardaki yağmur

derin bir bıçak izi olduğum için

artık beyaz bir yumruk gibi kaldım diye

hayatın karşısında

bütün kurnazlığımı siliyor dışardaki yağmur.

Dik bayırların üstündeki bağlar

titrek öpücükler gibi yapraklarını

kızıl, kahverengi, ıslak yapraklarını

gökgürültüsüne doğru sermektedir

kargalar Muş'un ve mezarlığın uğultusunu

tartarken kanatlarıyla

çoktan çorap örmeye başlamış dağlı kadınlardan uzakta

evine bir kumru tadı bırakarak

Zülküf'ün anası

düşünmektedir.

Güzdür ama

avanti popolo şarkısı değildir bir ağızdan

günler ellerimi sildiğim birer üstüpüdür buralarda

kapıkulunun rezil tel örgüsü içinden

ve şakrak dostlarımdan uzakta.

Şayaktan bir sabah örtüsü takılıyor aklıma

kağnılar ve mali sermaye üstüne düşündüklerim

halkın alkışlarıyla kuracağı dünya üstüne düşündüklerim

ve artık sarışın olmayan

gövdemi dünyaya bulayan sevgilim

sarışın yapraklarıyla dökülüyor aklıma.

Sis sanki ayaklandırıyor yamaçları

sisle çalkanıyor böğrümüzdeki ova

bana çarpıp kırılıyor mahpusluk düşüncesi

ben güya şiirler yazdığım için mahpusmuşum

mahpus olduğu için şiirler yazarmış Ho amca.

Nafile bir zamanın takvimidir

güz güneşi toprak damlara değince yaşanılan

çekiç örse var gücüyle vurmazsa neye yarar

partizan varlığımı dünyaya çakmadıkça

sabahın bekareti karşısında kargalar.

Adını 'bir gün fazla yaşamak' koyduk.

Ey merak, ey zafer haykırışı, oğlum!

Ellerin ve doğurtucu erkin başdöndüren macerası!

Ey toprağın ve rahmin tükenmez hünerleri!

Güz ki ancak hainin yüreğini soğutur

bir korkağı mahzun kılar kırlangıç sürüleri

sabırla, kin tutarak

gülen günlere ulaşan sesleri bulduk

adına 'yaşamak' diyoruz

'düşmana inat bir gün fazla yaşamak! '

Kirpiklerimin ucundaki bulutlar

Muş'da güzün artık son kelimeleridir

yüzümde serin soluğunu duyuyorum dünyalı meleklerin

kar düşmeye başladı tepelerimize

beyaz bir şiir için artık

tüfeğimi doğrultuyorum.