Kıyamet

Elyazını yaktım, dürüsttü ve aşınmamış

Sevgi sözcüklerini yaktım, hoyrattır onlar

Sıcaklığı saklı akarsuyu anlamazlar

Sorular, kurutur incitir sorarlar

Elyazını yaktım

Adresini yaktım

Yakmak gibiydi biraz da dünyayı herşeyi

Bastığımız düşümüzde gördüğümüz

Özlediğimiz yaklaştığımız

Hayatım özlemdi ansımaydı düştü

Yaktım adresini şimdi özlem oldu hayatım

Resimleri yaktım birini saklasam dedim

En çok onu yaktım onu yaktım

Kış göğünü yaktım, bir kavak büyüttüm balkonumdan

Akşam desem değil, yangın desem değil

Dışarda apansız bir kıyameti yaktım

Sevgidir kendimi bildiğim, onunla başladım

Elyazın mı, adresin mi, resimlerin mi

Sen mi ömrün mü

Çıkardım onları şimdi sakladığım yerden

Kıyameti göğü kışı akşam sözlerini

Sevgiyi yaktım