Ağıt

İlk bu sabah

İlk bu sabah göğü görmedim

İlk bu sabah kayısı çiçeklerini

Hüzün ilk kez konuk gibi gelmedi

Efendim, ev sahabım

Karacamı suya indiremedim

Şahanım uçurdum döndüremedim

Dağlar

Enikli kapılar kitlendi

Taş avlular sustu

İlk kez bekledim ölümü

Dostu bekler gibi bekledim

Dağlar

Benim acım acıların beyidir

Canıma bir doru kısrakla gelir

Öfkeyi sabırda eritir

Umut yer

Suyunu gözümden içer bir zaman

Dağlar of dağlar