Fazıl Hüsnü Dağlarca Şiirleri

Çıkamaz çocukluğundan dışarı Kimse. Oynamamız bundandır. Kara toprakla binlerce yıl.…

Burda, Hindistan'da, Afrika'da, Her sey birbirine benzemektedir. Burda, Hindistan'da, Afrika'da, Bugdaya karsi sevgi ayni, Ölüm önünde düsünce bir.…

Hepiniz elele bir halka yapsanız Rüyadan ve şarkıdan bir halka Ve almasanız kimseyi ortanıza Benden başka Masallar gibi silinse etrafımız…

Kadinlarin istedigi Mavilik midir Gece midir Kocalar yaslanir da anlayamaz

Bu adam ölmüstür ama, Düsmedi topraga henüz vakit. Hayatini devrettik agaçlara Kalbi kimlere ait.…

Kocaman yildizlar altinda ufacik dünyamiz, Ve minnacik bir ``hane'': Kokar kir çiçekleri gün agarmadan, Anisiz, uykusuz, Kokar nane.…

Peki alınız sizin Daha istemiyorum Bu el bu ayak Bu duyu bu düşünce Sizin…

Yaprak kokularında akşamı duyuyorum Ki beni yokluk denen yere yaklaştıracak. Yaprak kokularında akşamı duyuyorum Ki alnımda sulardan şarkılardan bir şafak.…

Bana göre dag Yalnizdir Uykusuzumdur Daga göre ben…

Öyle seviştiler ki Kadın erkekte kaldı Erkek Kadında

Güneş öğretmen Sevdirir kendisini çok Ona döner bitkilerin hepsi Yoksa o Onun aydınlığına döner hep…

Geçip gideceksin Karanlığın Nereye götürdüğünü bilmeden hiç Analar kızlar nineler oğullar…

Sevgimi unutmak için seyrederim bir tabloyu, bir mermeri, Ki ne kadar dalsa ruhum yeniden döner geriye: Okurum düşüne düşüne okuduğun şiirleri, Senin düşüncen geçerken üzerlerinde bir sıcaklık kalmıştır diye

Dag biçaklar Erkenden Güzelligini Gecenin

- Savunan yurt. Susamis, analara, ogullara, kizlara kardesim, Su, Susamis vakte.…

Gölgen bir nur işledi güneşe vardığı gün; Seni gördük sesimiz Hak'ka yalvardığı gün, Seni gördük bir mazi dağları sardı ses ses, Bir Akdeniz dalgası buldu içinde herkes... Sana çıkar bu yurdun ararsak son yolu da,…

Bir an, akşamın fikirden geçmesi, İlk insandan son insana kadar, daima. Kendimi ve herkesi boşlukta hissediyorum; Dairemsi bir müddet iniyor ruhuma.…

doğada ilk kirkenmedir ülkelere bölünmesi yeryüzünün

Vurmus daglara daglara isigi Belli olmus uzagi yitmisliginden Düsünür bizi Gece asagida…

Kardaş, senin dediklerin yok, Halay çekilen toprak bu toprak değil. Çık hele Anadoluya, Kamyonlarla gel, kağnılarla gel gayrı, O kadar uzak değil.…

Bıraktın bir hatıralar yığınında beni de yavrum; Ki sevgim verdi sana bir koku gibi bütün dünyasını. Ve ben bu sabah vaktinde iyice hissediyorum, Bir kitap arasına bırakılmış çiçeklerin yasını.

Kuşlarda ses yellerde ses, dağda ses, Bir türküdür aramızda akan şey. Toprakların birliğini demez mi Ayvaların sarılığı kardeşim?…

Korkuyorum anneciğim, nerde ellerin Bu gecelerden ki kalbe aşina Havalarda büyük misafirlikler dolaşıyor. Korkuyorum değerken karanlığın hayatına.…

Sen korkutursun Küçücük kuslari Bahçelerde sabahtan aksama dek Ama gelince kocaman gökler geceleyin…

Ben seni tanıyorum, bir gece geldin Çırılçıplak. Sordun aşkın sonunu, Boynuma sarılarak.…

Ağaç taşı anlamaz Gökyüzü MAVİ iken Ağaç susuzluğu anlamaz Gökyüzü MAVİ iken Ben seni…

Oturmuştuk büyük masanın etrafına, Babam gazete okuyordu, biz ders çalışıyorduk. Hesap vazifesini aceleyle yapıyordum, Vardı benim içimde başka yolculuk.…

… ve nelerden sonra ben hatırlıyorum, Bazı geceler, yani her gece. Babamın ve başka sevgililerin Arapçasını Tesellisiz şeyler düşündükçe.

Yediyordu Elif kağnısını Kara geceden geceden Sanki elif elif uzuyordu inceliyordu Uzak cephelerin acısıydı gıcırtılar İnliyordu dağın ardı yasla…

Nereye sevdiğin benim , inandığım nereye , Rüyaların yarasalar gibi uçuştuğu geceler içinden. Dalgınlığımla hareketlerini seçemiyorum , Varlığının altın kafiyesini arıyorken ben .…