Turgut Uyar

Ak odada oturur

Kapısı penceresinden çok

Gözlerinde yıldızlar

Serin yerde durur

Bir elinde kadeh

Öbürünü yarasına bastırır

İnşaattan ses gelir

Bir şeyi okşar gibidir

Uzanıp durmuş mahcup

Işığagöçerin şarkısı

Dönülmez dizeler içinde

Onunkiler gülaçılır

Öldüğü gün

Hepimizi işten attılar.