Pul Pul

Sağ gözü ağladı önce, durduğu yerde,

Ne acıdığından, ne de kederinden;

Zati ilk düşen damlada

Ne insanlar, ne kendisi vardı...

Koştular çırılçıplak,

Mağara duvarlarına çizilmiş ceylan gözleri,

Koştular, koştular sahile;

İlk düşen damlada deniz vardı...

Şaşırdılar, utandılar da birbirlerinden

Daldılar, daldılar derine

Nefesleri, nefesleri kesilinceye dek;

Işıklı bitkiler içinde

Işıklı balıklar gördüler,

Şaşırdılar, şaşırdılarda ...

Zati ilk düşen damlada güneş vardı...