Nihayet

Bu son kar olacak görüp göreceğim

Kim bilir ne kadar göreceğim gelecek

Şöyle lapa lapa bir karın sondurmasında

Kar da nelerini seyretmeyi bir şeytan dürbününden

Yanımda Güler bastonunu da almış

Tutmuş kolumdan yediyor beni yaşamaya

Datça’ya ki kar yüzünden gidemiyoruz

O yüzden de kara ve bizim karıya kızıyorum ya

Kar yağıyor üstümüze

Acayip bir ışık rüzgara dalmış da içinden çıkamıyor

Aşağıdan yukarı bir tipi aşağı-yukarı

Ayaklarım kayıyor çocukken kızak kayarkenki gibi

Şimdi kayıyorum bir başka ömre

Makamı bunun “karca” makamı

Devrilince devrini göreceğim nihayet