Bir Doğaç Daha

Ben bu evi

Bu baba evini

Manolyalarıyla, fıstık ağaçlarıyla, gülibrişimleriyle

Ve televizyonun üstüne asılı Onun resmiyle

Helasının işlemeyen sifonuyla

Kitaplarıyla ve rütubetiyle

Güler'le aşktan her zaman dağınık yatağıyla

Anılar değil, gelecek çocuklarımızın kokularıyla

Ben bu evi saksofon solosuyla yıkıyorum

Duvarların nasıl çökeceğini

Damının göğsüme nasıl ineceğini bile bile

Ben bu evi yıkıyorum Cemil Bey'in bir taksimiyle

Kardeşlerimle taksim edilemeyen bu evi

Yıkıyorum nihaventten bir taksimle

İzale etmek için bir izale-i şuyuyu

Yıldıldı mı bu ev toprağın, kayanın üstüne

Benim tamburumla borazanımla

Görünecek açılan damından

Gündüzleri güneş

Geceleri yıldızlar

Aşkı taksim edilmesin diye bu evin

Cemil Bey'in taksimiyle ben bu evi yıkıyorum

Yıktığımda da yıkıntısı altında değil

Üstümde Güler var

Altımda toprak