Cahit Sıtkı Tarancı Şiirleri

Haydi Abbas, vakit tamam; Akşam diyordun işte oldu akşam. Kur bakalım çilingir soframızı; Dinsin artık bu kalb ağrısı. Şu ağacın gölgesinde olsun;…

Bu gölge yer pazar günü Bu şehir, bu tren sesi Gök bildiğim bu mavilik Yeşil dallardan süzülen Oturduğum rahat koltuk…

Her gece mi bu uykusuzluk! Hele saatin tıkırtısı! Ya karasinek düşünceler! Çıldıracağım bu gidişle; Yatak değil sanki cehennem.…

Şehirde bir kasvet, Rüzgârda bu dâvet, Enginde hürriyet, Serde gençlik varken, Beyaz açılırken…

Dışarıdan herkes:_Görmemiş ol, savaş! İçimden bir ses:_Konuş! Konuş! Konuş! Dışarıdan herkes:_Böyle uslu, yavaş... İçimden bir ses:_SAVAŞ! SAVAŞ! SAVAŞ!…

Felek ne kadar kahretse kalbimize, Zaman zaman hatırladığımız olur, Hangi dilber ilk aşkı tattırdı bize; Bir bahtiyarla yasadığımız olur.…

Değil kardeşim, dal yeşil değil,gök mavi değil, Bilsen! Ben hangi alemdeyim, sen hangi alemde! Aklından geçer mi dersin aklımdan geçen şeyler? Sanmam! Yıldız ve rüzgar payımız müsavi değil; Sen kendi gecende gidersin, ben kendi gecemde;…

Geceyle bir durgunluk oldu suda Balıklar yosunlar gibi uykuda Dallarda rüzgar hışırtısı dindi Bütün kuşlar yuvalarında şimdi…

Adem'le Havva'dan geldiğim doğru; Vuruldum bir kere elma dalına Hala aklımda o Tufan yağmuru; Şükür çıktığıma Nuh'un salına.…

Bir kadın göğsü, Başlarsa konuşmaya, En güzel deniz olur; En sakin demiyorum. Başın döner dalgasından,…

-Büyük şair Necip Fazıl'a hürmetlerimle- I Esiyor tane tane yine beyaz bir rüzgâr.…

Karanlığa sevgiyle baktığım gece gördüm Hala o güven sevinciyle uçmakta gönlüm Süründüğümüz bu çamur deryasından uzak Bu yerlere uğramamış bir bahar içinde…

Bir kere sevdaya tutulmaya gör; Ateşlere yandığının resmidir. Aşık dediğin, Mecnun misali kör; Ne bilsin alemde ne mevsimidir.…

Biz aşkla başı dönmüş iki çocuk Bütün bir bahar o çiçek ben yaprak Ya Rabbi ne güzel sevişiyorduk Dünyayı aşktan ibaret sayarak…

Gün çekildi pencerelerden; Aynalar baştan başa tenha. Ses gelmez oldu bahçelerden; Gök kubbesi döndü siyaha.…

Beşikten başlayıp mezara uzanan, Tenha ve korkulu bir köprüdür ömrüm. Ağır varlığımı aynı hızla her an Bir baştan bir başa beyhude sürürüm.…

Bu el titremesi kadeh tutarken Bu yaşta nasıl koyuyor insana Orhan gibi vaktinde gitmek varken Değer mi oyalanmana…

Kulak ver ki havasında bahçemizin, Gök maviliğinden, dal yeşilliğinden Bir türkü söylenmede kendiliğinden; Nasıl dinlersen öyle, sen veya hazin.…

Madem ki vakit akşam Madem ne evim barkım Ne de bir tek aşinam Açılsın gizli sofram Gelsin kadehte rakım…

Bir yanda Anadolu bir yanda Rumeli'dir. Hepsi bizden yolcusu olsun hancısı olsun Efkar ettiğimiz şey memleketin halidir Sanmam hemşehrim sanmam bundan acısı olsun…

Memleket isterim Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun; Kuşların çiçeklerin diyarı olsun. Memleket isterim…

Kimi insan derbeder Ömrünü heba edip gider Kimisi maişet derdine düşmüş Rahattan bihaber…

Ve şehrin şenliğine karşılık Susar servileriyle mezarlık. Susar ve hatırlar: - Bu kırık Aynadaki hazin perişanlık…

Bir gece misafirim olsan yeter; Dolar odama lavanta kokusu; soğur sevincinden sürahide su Ay pencerede durup durup güler.…

Neden sonra farkına varıyorsun Etrafındaki korkunç ıssızlığın. Yâr olsun,dost olsun,ne arıyorsun, adresi belli mi vefasızlığın?…

Uykusuz gecemde bir kadın; Gözlerinin ay ışığında Vücudu kar beyazlığında Saçları bir hazine altın.…

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün. Delikanlı çağımızdaki cevher, Yalvarmak, yakarmak nafile bugün, Gözünün yaşına bakmadan gider.…

Alter fünfunddreissig Alter: 35, das ist des Weges Hälfte Wie Dante stehen wir in der Mitte des Lebens Die in der Jugendzeit uns innewohnende Kräfte…

Uçtu uçtu leylek uçtu Uçtu uçtu masa uçtu Uçtu uçtu semahat uçtu Uçtu uçtu...? Ne uçtu sanırsınız çocuklar…

Öldük, ölümden bir şeyler umarak. Bir büyük boşlukta bozuldu büyü. Nasıl hatırlamazsın o türküyü, Gök parçası, dal demeti, kuş tüyü, Alıştığımız bir şeydi yaşamak..…