Behçet Necatigil Şiirleri

Yumuldular uğultular arasında İncir yapraklarını artık kim düşünürdü Sallanırken iki dalga arasında bir martı Bu yatağa, koltuğa, bu kara tahtalara Düşmeden önce…

Bölün bölün kaç parça, evleri düşün Dayanılmaz özlem uzaklara. Önlenmez korku: Ölüleri düşün! Sonra bu kafayla yürüttüğün işin!…

Çalınır Kim ne getirir Vazgeçemediklerin Anahtarları vardır.…

Gözler, çekmeler ona göre Zaten dar Kalmasın geldiğinde Hepsi dolmuş olsunlar!…

Meyhane sen güzelsin, Satıcıların olmasa. Ezilir siteminde ufalmış gözlerin Masalar, bir masa…

Tam otların sarardığı zamanlar Yere yüzükoyun uzanıyorum Toprakta bir telâş, bir telâş Karıncalar ötedenberi dostum.…

İkisi de okumuş Ana baba Yoktu kimseleri. İçlerinde karanlık…

Benim oralarda hiçbir işim yoktu Şeytana uydum Aç ahtapotlar kaynaşırken dipte Kaypak kalabalıkta sürükleniyordum…

Adı, soyadı Açılır parantez Doğduğu yıl, çizgi, öldüğü yıl, bitti Kapanır, parantez.…

Uzun yürümelerden Sonra bitkin düşerek Bu bir çocuk oyunu: Ben seni çektim çekerek.…

Güçlü fırtınalarda direkleri kırılmış Gemiler bize sığınır - bulduk sanırız. Görmezler. Varsa yoksa uzaklar Onarırız. Giderler, kalırız.…

Nerde neden kırılır Bir üçüncü varsa önemsiz bir sözde Birden kırılır Neyi neden saklar…

Ben oraya koymuştum, almışlar, Arasına sıkışık saatlerin. Çıkarır bakardım kimseler yokken; Beni bana gösterecek aynamdı, almışlar.…

Bir zehir Birikir odalarda, Almaz ki veresin rüzgâra Rüzgâr deli değil.…

Ancak bulunduğun yerde, Gündüzüm gündüzmüş, Yokluğum seni de üzmüş, Allah kısmet ederse Kalkıp geleceğim.…

Seni her özlediğimde sevgilim, Gökyüzüne bakıyorum; Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü. Seni her özlediğimde bir tanem, Denizlere bakıyorum.…

Kopan çığlar altında kalanlar olduğu Oysa görülüyordu. Bir kadının ileride Bir şeyler hıçkırdığı;…

Sevgileri yarınlara bıraktınız Çekingen, tutuk, saygılı. Bütün yakınlarınız Sizi yanlış tanıdı.…

Bir büyük kır bu dünya: Gece vakti ıssız kır cin peri. Bir baş uzanır gibi karanlıktan, Gün ortası biri selam verip geçer, Düşünürüm kimdi.…

Çoklarından düşüyor da bunca Görmüyor gelip geçenler Eğilip alıyorum Solgun bir gül oluyor dokununca.…

Aşklar, dostluklar, bir arada olmalar Hangi birine yetiş, geçtim, öderim. Eşler, çocuklar, ölmüşlerin yakınları Sonradan katılanlar, kaçtım, öderim.…

Yanda, altta, üsttekiler Yirmi yedi daire apartman Yatmış sanki ölüm uykusuna Donmuş zaman.…

Böyle kalacak Sahipsiz, açık Örtmeye üstünü Vaktimiz olmayacak.…

Anadır.. baba, evlat, kardeş Yaradır içimizde. Yıllar yılı çeker bir hastalığı, Çekeriz biz de.…

Kaynaşır birbirine gün olur zamanlar; Geçmiş,gelecek birleşir tek kesitte. Sanki ilk kez yaşarız yaşanmışı dünlerde Ya da başlar ansızın ta ilerde olacak.…

Sen, şu evvelce de yazdım: Siyah gömleğinde ince... Olmuyor ki ha deyince Hayat bütün bütün zalim.…