Câmuñ Etrâfın Kaçan

Câmuñ etrâfın kaçan kim seyr ider âvâreler

Çarh-ı mînâfâmı gûyâ devr ider seyyâreler

Yazamaz ebrûlaruñ râsına beñzer bir hilâl

Mâh-ı tâbân bunca yıllardur misâlin karalar

Sen meh-i bedrüñ ziyâsın virmek olmaz ‘âleme

İttifâkî bir yire cem’ olsalar meh-pâreler

Bir Kul oglı âfetüñ kûyında kaldı cân u dil

Kapuya çıkmaz görinmez n’eylesün bî-çâreler

Sâkıyâ gülgûneveş gel bâde-i gülgûnı sür

Lâle-reng olsun kızarsun ol iki ruhsâreler

Derdine dil zahmınuñ ‘aşkuñla dermân eyledüm

Şimdi ‘aşkuñ derdine düşdüm bulınmaz çâreler

Şâh-bâz-ı tab’umuñ pervâzın urmaz kimseler

Çâre ey Bâkî hemân olur öñince varalar