Allende Allende

Allende Allende

ölüm birden boşalmasıdır insanın kendisinden

gizli titreşimler uçar belki boşlukta sesinden

güneş vurunca parıldar görünmez ayak izleri ki

beyhude korularda eski bir yaz gezmesinden

solgun bir gülümseme hani ay büyürken görünür

aynalarda bırakılmış nice yüz birikintisinden

artık hiç olmasa da sonbahar penceresinde o

camların buğulanması her akşam nefesinden

kimsesiz bahçelerde besbelli yalnız dolaştığı

rüzgârsız akşamüstleri yaprakların ürpermesinden

duyulur ardında bıraktığı hayallerin gürültüsü

sinsi bir deprem gibi camları titretmesinden

masasına gelip gittiği açıkça anlaşılır

daktilosu çalışmasa da şeridinin eskimesinden

durduğu yerde patlaması mürekkep hokkalarının

ömrünce biriktirdiği sosyalist öfkesinden

ne kadar yok etse ölüm vuruşu göklerde yankılanan

kocaman bir yürek kalır şili'nin allende'sinden